10 Haziran 2007 Pazar

Hotel Ruanda



Gerilimli bir bekleyiş içinde ekrana bakıyorum; acaba ne olacaklar? Kurtulabilecekler mi?


Karşımda bir grup insan, tedirgin tedirgin bekliyor. Yo hayır, daha doğru bir ifade ile "kurbanlık koyun" gibi bekliyorlar. Çünkü birazdan bir zamanlar birlike yaşayıp bir şeyler paylaştıkları, komşuluk yaptıkları, birlikte eğlendikleri başka bir grup insan gelip onları kesip biçecek! Neden? Çünkü birilerinin çıkarları onların birbirine düşmesi üzerine, onlar parayı böyle kazanılıyor; ölenlerin üzerinden.


"Orjinal adı ile Hotel Rwanda, yüzyıllar önce yaşanan bir dramı anlatıyor" diye yazmayı ne kadar istedim biliyor musunuz? Ama film boyunca kısmen şahit olduğumuz tüm bu vahşet ortaçağ zihniyeti ile yapılmış bir şey değil; film topu topu 13-14 yıl önce olmuş bir olay üzerine kurulu:


1994 yılında bütün dünyanın, her zaman ki gibi, görmezden geldiği bir olay daha yaşandı ve iki etnik grup (Hutular ve Tutsiler) birbirini katletti. Yaklaşık 800.000 Tutsi öldü. Dile kolay değil mi; 800.000 insan! Yaşlı, çoluk, çocuk, kadın ve erkek...


Katliamın derecesini bir sahne de daha iyi anlıyacaksınız; araba yolda "engeller"e takılacak ki birden tüm yolun cesetlerle kaplı olduğunu göreceksiniz.


Filmi izlerken sahnelerin "film hilesi" olduğuna, gerçek hayatta bunların olmadığına ve herşeyin kurguya dayandığına inanmayı o kadar istedim ki...Ne yazık ki filme ilham veren olay ve kişiler gerçekti. Hotel müdürü Paul Rosesabagina' nın çabası ile kurtulmaya çalışan o insanlar ve yan rollerde gördüğümüz yetkililer, askerler, katliamcılar, katledilenler gerçekti.


O korku gerçekti. Ben üniversitede yeni bir hayata başlamışken korku dolu gözlerle hayatta kalmaya çalışan tüm bu insanlar gerçekti. Ve biz onları görmezden geldik. Neden? Çünkü bir grup ilkel Afrikalı' nın (ki ne de olsa yıllarca "yamyam Afrika" mantığı ile çekilen filmler izlememiş miydik?) birbirine girdiğini gördük. Tıpkı bizde maç çıkışında birbirine döner bıçakları ile saldıran futbaol seyircisi gibi gözüküyorlardı. Alıştığımız (?) bir görüntüydü, tek farkla: onlar ilkeldi, biz değil!?!
Daha fazla anlatmak istemiyorum, izleyince herşeyi görceksiniz zaten.
Sadece kapanışı şu cümle ile yapmak isterdim:
Ve sonra dünya kendini affettirdi ve bir daha bu tür olaylara seyirci kalmadı.
Ama tabii ki bu bir kurgu cümle. Öyle olsa bu yazı yazılır mıydı, ya da bu yazı?

Hiç yorum yok: